Het is een flauw geintje dat je over de aanstaande haven kunt maken. Bij de aanleg van de Tweede Maasvlakte zijn namelijk tot nu toe zeventien bommen uit de Tweede Wereldoorlog gevonden en onschadelijk gemaakt. De meeste explosieven zijn afkomstig van Britse gevechtsvliegtuigen.
De Britse piloten wierpen soms hun bommen boven de Noordzee af, omdat ze hun doel in Duitsland niet konden vinden. Met de explosieven aan boord terug naar Engeland vliegen was voor de piloten te riskant. Maar: de ironie wil nu dat meer dan zestig jaar later de gedropte munitie alsnog een risico vormt bij de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Dit betekent dat de Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) al verschillende keren succesvol aan de bak kon om de bommen onschadelijk te maken.
De EOD kwam telkens in actie nadat de gedropte projectielen ontdekt werden tijdens baggerwerkzaamheden. De sleephopzuigers zijn voorzien van zogenoemde bommenroosters, die aan het eind van de zuigbuis zitten. Bij het opzuigen van zand blijven de explosieven voor het rooster, zodat ze niet aan boord van het schip komen.
Voor de bemanning van het schip is het de taak om na de ontdekking van een bom een foto te maken en deze naar de EOD te mailen. Deze experts geven vervolgens aan wat de bemanning moet doen tot de komst van de Opruimingsdienst. De werkzaamheden op het schip worden sowieso stilgelegd, en blijkt het om een echt zware bom te gaan, dan mag er nog maar een minimale bezetting aan boord zijn.
